Groep 337

Terugblik

Hieronder zie je een impressie van de activiteiten van de groep Houten van Amnesty. Deze blijft ruim een jaar op de website staan en wordt daarna intern gearchiveerd voor historische doeleinden.

 

 

 

2019

 

  • Opbrengst collecte Opstandingskerk: ruim € 900 voor Amnesty


Ook dit jaar collecteerde de Opstandingskerk in Houten tijdens de Stille Week voor Amnesty International. Dit waarderen we zeer, want Amnesty is afhankelijk van giften en kent bijvoorbeeld geen overheidsbijdragen. Amnesty staat er voor dat mensenrechten gerespecteerd worden, dat aan het lijden van mensen, overal op de wereld, een einde komt. Zodat mensen kunnen opstaan en kunnen leven!

Inmiddels is de opbrengst van de collecte bekend: maar liefst een prachtige € 962,34! Waarvoor onze dank!

 

 

2018

 

  • Resulaten collecteweek 2018 bekend

De jaarlijkse collecteweek van Amnesty is inmiddels achter de rug en de Houtense resultaten zijn bekend: er is een kleine € 10.000 opgehaald door maar liefst 107 vrijwilligers! Dit bedrag is weliswaar iets minder dan vorig jaar, maar het mag volgens de coördinatoren een goede week genoemd worden, zeker gezien het koude weer van die week!

 

Wist je dat:

  • We in Houten-Zuid ongeveer hetzelfde bedrag opgehaald als vorig jaar: zo rond de € 3.600?
  • Er vorig jaar in Houten-Zuid 38 vrijwilligers de deuren langsgingen? Dit jaar waren dat er 35.
  • Er in Houten-Noord 72 collectanten zich hebben ingezet?
  • De opbrengst in Houten-Noord € 6.131 was?
  • We dit jaar meededen aan de pilot met digitale bussen? Er zijn in Houten tien digitale collectebussen gebruikt. Veel mensen waren verrast, dat ze ook met pin/contactloos konden doneren.
  • Er toch nog wel voorkeur voor contant geld was? Nog niet veel mensen wilden van de digitale bus gebruik maken. Misschien omdat men het toch handig vindt om zo van al die kleine muntjes af te komen?
  • We merkten dat bij het pinnen het bedrag gemiddeld hoger was, dan wanneer men cash doneerde?
  • De gepinde bedragen zo tussen de € 2,50 en 3,00 lagen?
  • De pilot met de digitale collectebussen over een tijdje geëvalueerd wordt? Dan zal blijken of Amnesty in de toekomst hiermee verder gaat. Daarbij zal ook gekeken worden naar de kosten die aan de nieuwe bussen verbonden zijn en de logistieke en administratieve werk.
  • Ook dit jaar er weer enkele bijzondere gesprekjes waren? Zeker als er een kind meeliep met de collectant. Dat bleek vaak voor een wat luchtigere toon te zorgen.
  • Tijdens het collecteren iemand zich spontaan heeft aangemeld als nieuwe collectant voor volgend jaar?

 

  • Collecte Opstandingskerk voor Amnesty

Ook dit jaar heeft de Protestantse Gemeente in Houten tijdens de Stille Week voor Amnesty International gecollecteerd. Er stond eind maart voor dat doel dan ook in de Opstandingskerk een informatietafel 'Amnesty: ook een stille kracht in het lijden'.

Amnesty komt op voor mensen, organisaties en groepen die lijden door het schenden van mensenrechten. En dat doet Amnesty vaak door publiek actie te voeren: rapporten publiceren, pers benaderen, publicaties uitgeven, rechtszaken aanspannen of ondersteunen, voorlichting en lessen op scholen geven enz. Maar ook buiten de schijnwerpers zijn er activiteiten: verspreiden van informatie aan mensenrechtenactivisten, trainingen voor activisten, (juridisch) ondersteunen van acties van activisten (die vaak onder moeilijke omstandigheden werken), benaderen van autoriteiten en het druk uitoefenen op bedrijven. Het stille werk. En alles met één doel: het stoppen van het lijden van mensen van wie rechten worden geschonden.

Amnesty Houten bedankt hartelijk alle gevers!

 

 

  • Decemberacties

Write for Rights-schrijfactie

Ook in 2018 kon je meedoen met onze Write for Rights! Rond 10 december schreven we in Nederland en over de wereld massaal voor mensen die groot onrecht is aangedaan. De Write for Rights-schrijfacties (voorheen Schrijfmarathons) van Amnesty International hadden voorgaande jaren veel effect. Al vele dappere activisten voor wie wij schreven kwamen vrij. Al in een paar minuten tijd kon je het verschil maken.

 

Schrijf een brief en verander een leven!

Ook in Houten deden we traditiegetrouw mee aan deze schrijfactie. Je kon ons op vrijdag 7 december vinden van 16.00 - 20.00 uur op Winkelcentrum Het Rond.

We voerden deze keer actie voor vrouwelijke mensenrechtenactivisten van over de hele wereld. Vrouwen die demonstreren voor gelijke kansen, kritiek uiten op hun regering, zich niet laten wegsturen van hun land. Want vrouwen die hun nek durven uit te steken krijgen nog vaker dan mannen te maken met (seksuele) intimidatie, lastercampagnes en verkrachting.

Je kon op meerdere dagen en tijden schrijven. De voorbeeldbrieven die we hadden klaar liggen, kon je overschrijven. Maar je kon ook gebruik maken van de kant-en-klare brieven die we voor je hebben. En natuurlijk koos jíj voor wie je wilt schrijven. Wij zorgden voor de verzending van de brieven, hoewel een kleine vrijwillige bijdrage in de portokosten zeker welkom was.

 

In Houten zijn er 149 brieven geschreven en 23 persoonlijke kaarten getekend.

 

We schreven voor Pavitri Manjhi uit India, Vitalina Koval uit Oekraïne, Gluzar Duishenova uit Kirgizië, Marielle Franco uit Brazilië, Nawal Benaissa uit Marokko, Geraldine Chacón uit Venezuela, Atena Daemi uit Iran en voor Nonhle uit Zuid-Afrika.

 

  • Decemberfilm: 'I Am Not a Witch'

Op dinsdag 11 december vertoonde Film aan de Slinger in samenwerking met Amnesty Houten de film 'I Am Not a Witch' in de Kleine Zaal.
Al vele jaren besteden Amnesty International Houten en Film Aan de Slinger gezamenlijk aandacht aan 10 december, de Dag van de Rechten van de Mens. Ook dit jaar stond er daarom een film op het programma die ingaat op dit onderwerp, namelijk ‘I Am Not a Witch’ van regisseur Rungano Nyoni.

Geloof in hekserij is springlevend op het platteland van Zambia. Dat ondervindt Shula, een achtjarig zwervertje, als ze nietsvermoedend een dorp binnenloopt en wordt aangezien voor een slechte geest.
'I Am Not a Witch' laat haarfijn zien hoe hekserijbeschuldigingen vaak andere vormen van machtsmisbruik en vrouwenhaat zijn. Maar dit is geen antropologisch beeldessay. Er zitten sprookjeselementen in, Vivaldi klinkt op de geluidsband en de ondertoon is onmiskenbaar satirisch. Een wonderlijk hybride film van een veelbelovend debutant.

Schrijver en regisseur Rungano Nyoni heeft zich laten inspireren door actuele verhalen van beschuldigingen van hekserij in Zambia. In haar onderzoek voor de film reisde ze naar Ghana en bracht tijd door in bestaand heksenkamp waarbij ze het dagelijks leven en de rituelen observeerde.
 

 

2017

Decemberacties

  • December 2017: actietafel in de bibliotheek

Onze actietafel stond vanaf woensdag 13 december ook dit jaar weer voor de rest van de maand in de bibliotheek aan het Rond.

Als je nog niet had meegedaan aan de Schrijfmarathon van 8 december, kon je daar alsnog in actie komen tegen onrecht door een brief te schrijven. Er lagen in de bibliotheek voorbeeldbrieven voor je klaar, die je zelf kon schrijven. Maar je kon ook gebruik maken van de gedrukte brieven die je alleen maar hoefde te ondertekenen. De brieven waren in het Engels en Spaans, maar we hadden de Nederlandse vertaling erbij gelegd.

Je kon schrijven voor Hanan Badr el-Din in Egypte en voor de organisatie MILPAH in Honduras! Je vond op de actieftafel ook achtergrondinformatie over Hanan en de MILPAH, alsook informatie over het werk en het belang van Amnesty International. In totaal 53 bezoekers hebben de brieven ondertekend!


Voor twee activisten voor mensenrechten in hun land konden brieven aan autoriteiten geschreven worden. Voor Berta Cáceres in Honduras en Hanan Badr el-Din in Egypte.Beiden worden vervolgd voor hun werk: het opkomen voor mensenrechten. De presidenten van Honduras en Egypte wordt onder andere gevraagd om deze vreedzame activisten vrij te laten en schuldigen aan hun vervolging te straffen.
Nooit is het zeker dat er gevolg aan wordt gegeven, dat het helpt. Wel is zeker dat keer op keer vervolgde activisten laten weten aan Amnesty dat zij zich gesteund voelen, gehoord voelen, dat het hoop geeft, ook om door te gaan.


Totaal zijn er in de maand december in Houten maar liefst 440 brieven geschreven. Dat zijn dan ook 440 lichtpuntjes in de duistere wereld van degenen die vervolgd worden.

  • 8 december: 387 brieven geschreven tijdens Schrijfmarathon in Houten

Rond de Dag van de Mensenrechten schrijven honderdduizenden mensen wereldwijd brieven voor mensen die onrecht is aangedaan, om hun ras, geloof, seksuele geaardheid of omdat ze in hun land opkwamen voor mensenrechten. En helaas is het nog steeds hard nodig om op te komen voor mensenrechten en voor mensen die daarvoor vervolgd worden. Maar we weten: we doen het niet voor niets, het steunt mensen en geeft hoop. Hoop voor een betere en lichtere wereld. Het is tenslotte beter een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken.

Rond de Dag van de Mensenrechten schrijven honderdduizenden mensen wereldwijd tijdens de Schrijfmarathon brieven voor mensen die onrecht zijn aangedaan om hun ras, geloof, seksuele geaardheid of omdat ze zijn opgekomen voor mensenrechten.
 

Voorlopige resultaten Schrijfmarathon

Amnesty International noemt het hartverwarmend dat er zovelen in actie kwamen. Op meer dan 600 plaatsen in Nederland organiseerden vrijwilligers een schrijfactie.

Ook in Houten kon je mee doen aan de Schrijfmarathon, net zoals op 600 andere plekken in het land. Amnesty Houten organiseerde de Schrijfmarathon in samenwerking met de Wereldwinkel. Je kon brieven schrijven aan autoriteiten in Egypte en Honduras om aandacht en verbetering te vragen voor schrijnende situaties in hun land.

 

Houtense Schrijfmarathon

Ook in Houten kon je meedoen aan de Schrijfmarathon, georganiseerd door Amnesty Houten in samenwerking met de WereldWinkel. Aan de Amnesty-tafels tegenover de Wereldwinkel konden de brieven worden geschreven. Voor het gemak waren er voorbeeldbrieven, die alleen nog maar ondertekend hoefden te worden. En velen van het het winkelende publiek hebben daarvoor een paar minuten van hun tijd gegeven, waaronder burgemeester Wouter de Jong en raadslid Robert Pelleboer. Pelleboer versterkte tevens met enthousiasme een uur lang onze groep. En ook scholiere Ymke van Giezen van het Cals College versterkte maar liefst vier uur onze gelederen vanuit haar MaS-stage!

In totaal zijn er in Houten maar liefst 387 brieven geschreven voor Hanan Badr el-Din in Egypte en voor de organisatie MILPAH in Honduras.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In Houten schreven we voor:

Hanan Badr el-Din in Egypte. Deze mensenrechtenverdediger zet zich in voor de nabestaanden van mensen die zijn verdwenen. Zij is 6 mei 2017 opgepakt wegens lidmaatschap van de verboden Moslimbroederschap; haar straf is nog niet bekend. We schrijven voor Hanan omdat zij zich inzette voor mensenrechten.

Er zijn in Egypte veel gedwongen verdwijningen. In de zomer van 2013 werd in Caïro massaal geprotesteerd tegen de staatsgreep van het leger waarbij president Morsi werd afgezet en generaal El-Sisi de macht van hem overnam. Op 27 juli zag Hanan Badr el-Din op televisie beelden van de demonstraties. Zij herkende haar man Khaled, die gewond in het ziekenhuis lag. Toen zij hem daar wilde bezoeken was hij verdwenen. Hanan richtte daarop samen met anderen de Vereniging van Families van Slachtoffers van Gedwongen Verdwijningen op. De vereniging roept de regering van El-Sisi op bekend te maken waar de familieleden zijn gebleven. Ze geven persconferenties, vragen aandacht in de media en organiseren bijeenkomsten. Door alle aandacht melden zich steeds meer mensen van wie familieleden zijn ‘verdwenen’.In Egypte zijn sinds het aantreden van El-Sisi honderden politieke activisten ‘verdwenen’, vaak na eerst te zijn gemarteld. In de meeste gevallen zijn de veiligheidstroepen hiervoor verantwoordelijk.

 

De organisatie MILPAH in Honduras.
Honduras is uiterst gevaarlijk voor mensenrechtenverdedigers. En hoewel het recht op land in verschillende verdragen is vastgelegd, houden de Hondurese autoriteiten zich er niet aan. Wie protesteert als land dreigt te worden afgepakt, wordt geïntimideerd, met de dood bedreigd of zelfs vermoord. Meer dan honderd milieuactivisten zijn sinds 2010 in Honduras vermoord onder wie de vooraanstaande activiste Berta Cáceres. Daders worden zelden opgepakt en berecht, waardoor het geweld voortduurt. Ook de medewerkers van MILPAH lopen gevaar. Zij komen op voor de rechten van de Lenca-gemeenschap en voeren actie tegen de uitputting van grond van de Lenca door projectontwikkelaars.

De Lenca behoren tot de oorspronkelijke bevolking van Honduras. Ze zijn afhankelijk van het land waar zij wonen om in hun levensonderhoud te voorzien. Door de aanleg van vier enorme dammen in de Gualcarque-rivier vrezen de bewoners dat er te weinig water overblijft voor het verbouwen van voedsel. Bovendien is de rivier heilig voor hen. Er zijn internationale afspraken voor projecten zoals de aanleg van dammen. De inheemse bewoners moeten vooraf, in alle vrijheid en met kennis van alle feiten, hun mening over het project kunnen geven. Dat is hier niet goed gebeurd. MILPAH komt op voor de rechten van de Lenca-gemeenschap.

  • 12 december: Film 'I am not your negro'

Op dinsdag 12 december vertoonde Film aan de Slinger in samenwerking met Amnesty Houten de film ‘I am not your negro’ van regisseur James Baldwin. Na afloop was er in de foyer mogelijkheid om, aan de hand van prikkelende stellingen, deel te nemen aan een discussie over discriminatie. En hoewel hier door de filmbezoekers geen gebruik van is gemaakt, was het wel duidelijk dat de film na afloop de gemoederen duidelijk bezig hield en de kijkers aan het denken heeft gezet!

Amnesty Houten gaf jongeren tot 21 jaar korting; zij hoefden slechts € 5,00 te betalen.

 

Achtergrond

In 1979 beschreef James Baldwin in een brief aan zijn literaire agent zijn  project 'Remember this House'. Het zou een revolutionair en persoonlijk boek worden over drie vermoorde vrienden: Malcolm X, Medgar Evers en Martin Luther King jr. Bij Baldwins dood in 1987 waren slechts dertig pagina’s van het manuscript klaar. In 'I Am Not Your Negro' verbeeldt regisseur Raoul Peck het boek dat James Baldwin nooit afmaakte. Het resultaat is een radicaal, actueel onderzoek over ras in Amerika, waarbij Peck gebruik maakt van bijzonder archiefmateriaal en Samuel L. Jackson de teksten van Baldwin uitspreekt. 

De documentaire heeft veel losgemaakt in de Verenigde Staten. Dat was ook de bedoeling van regisseur Raoul Peck: “de scherpe, confronterende en ontluisterende inzichten van Baldwin zijn nog steeds actueel”.

“De indrukwekkende en voor een Oscar genomineerde documentaire “I am not your Negro” laat alleen Baldwin aan het woord. We zien hem in tv-optredens en horen hem in zijn brieven en fragmenten uit zijn werk (voorgelezen door Samuel L. Jackson). Onvergelijkbaar en onvergetelijk”. (5* VPRO Cinema) 

"I Am Not Your Negro is een bitter, dwingend betoog, dat toch begeestert. Archiefmateriaal van politiegeweld en rassenrellen loopt weerzinwekkend soepel over in nieuwsbeelden van nu”. (4* de Volkskrant)